Poncio Pilatos

Olas a tod@s:

Levaba tempo sen escribir sobre algún tema da vila. Isto débese a que quería informarme mellor respecto das cuestións relacionadas co archicoñecido campo de golf. Escoitei numerosas e variadas informacións e/ou opinións ao respecto e ainda non teño moi claro o que está a suceder polo que vos pido que me corrixades naquelas cousas nas que esté errado. Imos alá.

A polémica respecto do campo de golf non é nova, o que ven sendo nova é esta ubicación. Levamos escoitado durante anos proxectos dun novo campo de golf ou de ampliación do xa existente n´A Toxa. Uns pasaron pronto mentres que outros tardaron máis en desaparecer da vida pública meca. As argumentacións a prol deste novo proxecto son as mesmas que anteriormente, basicamente "o progreso da vila" e o "aumento do turismo". Podería dicir que son as mesmas que se empregan para calquera das barbaridades que se lle teñen ocurrido a algún dos membros desta nosa vila ( ¿recordades o conto aquel do circuíto de motos?). Pero neste novo conto hai algunhas novidades que si me gustaría sinalar...

A novidade máis clara é a posición dos grupos que conforman o tetragoberno, que varían desde o non sabemos ao non sabemos pero en principio non estaría mal. Realmente a postura do tetragoberno recorda moito ao do gobernador romano bíblico Poncio Pilatos e a súa postura de lavarse as mans. Esta é unha postura que se podería esperar do PSOE ( pola súa tendencia a querer contentar a todos e pola súa máis que dubidosa base ideolóxica) pero non do BNG ou de EU ( do "Invento Galeguista" xa nin falamos porque xa todos sabíamos que se ían apuntar de primeiros). Esta postura do tetragoberno non é en realidade unha postura xa que o que se busca é alongar os tempos para evitar tomar unha decisión ou para retrasala ate ter preparada a intendencia necesaria para o discurso posterior. Esta postura consiste en deixar que a Xunta autorice ou non o campo de golf e despois pronunciarse a posteriori (falando claro o "nós queríamos pero foi cousa da Xunta" ou o "non queríamos pero a Xunta deixa"). Unha tomadura de pelo. Ou se está xa a favor ou se está xa en contra do proxecto porque obviamente se é ilegal xa sabemos todos que non se pode facer. Por iso creo que o mínimo esixible aos grupos do tetragoberno por parte dos cidadáns é que comuniquen ás claras a súa postura facendo fronte as consecuencias que desta se deriven. O demais son fume e espellos.

Eu vou dicir claramente cal é a miña postura: estou en contra do proxecto. As miñas razóns son moitas e variadas. Primeiro porque invade zonas protexidas pola Rede Natura. Segundo porque me parece innecesario por xa haber campos de golf n´A Toxa ou en Meis ( este último un total fracaso, por certo). Terceiro porque supón unha aposta clara por un tipo de mercado turístico en franca decadencia e moi perxudicial a longo prazo.

O modelo que se está implantando a paso acelerado nas Rías Baixas é o modelo que se está amosando como fracasado noutros lugares do estado. Falamos, claro está, do modelo denominado "de sol e praia" caracterizado polo sobreexplotación e a súa nula sostibilidade. Este modelo está en decadencia xa que, cada vez máis novos lugares entran na competición a prezos máis abaratos ofertando cousas similares ( que lle pregunten aos do Levante por Túnez ou Croacia). En troques outros modelos de turismo de menor masificación e maior sostibilidade gañan cada vez máis adeptos e xeneran máis ingresos.

Os que estamos en contra do campo de golf non estamos en contra do turismo (vella falacia que xa vai aburrindo), senón que estamos en contra dun modelo moi perxudicial que a longo prazo vai ser perxudicial como xa se demostrou noutros lugares. Por iso convén ir espertando e construíndo un modelo novo. Temos as capacidades e o potencial, só fai falla aproveitalo. Convén ir ampliando os horizontes e entender por exemplo que o destino turístico non é a vila senón a comarca: O Salnés. Se entendemos isto temos multitude de cousas por explotar: patrimonio material, patrimonio inmaterial, deportes nauticos, cicloturismo, enoturismo.... e un longo etcétera quedemandaría que esta entrada se alongase. Nestes parámetros se debería centrar un novo modelo turístico máis sostible e máis rendable a longo prazo pero para iso fai falla unha valentía, un proxecto e unha inventiva que non fan falla para aprobar un campo de golf. Iso si, recordemos que Pilatos ao final acabou como un dos malos do conto e vaiamos tomando nota.

Post scriptum: Recoméndovos pasarvos polo blog da plataforma contra o campo de golf onde podedes atopar material moi interesante sobre o tema: NON AO CAMPO DE GOLF . Engado o enlace tamén na barra doutros lugares de interese.

A casa da cultura queda pequena

Olas a tod@s:

Lin esta semana nun dos xornais unha nova que relataba como a Casa da Cultura se quedara pequena debido ás numerosas e variadas formas de utilización que está soportando. A Casa da Cultura é a biblioteca principal da vila, é a sede do Arquivo Municipal e acolle cursos ou conferencias. A catalogación dos fundos doados por Xoán González Millán está preto de se finalizar e unha reordenación do espazo semella inevitable.

Como diciamos está problemático ven de tempo atrás e ten a súa causa principal na falla doutros edificios de uso cultural. A Casa da Cultura ten que soportar tantos e tan diferentes usos logo pola falla de equipamentos culturais. O xornalista poñía no artigo o obxectivo no PXOM, e en como o retraso na súa aprobación impedía conquerir estes equipamentos. Isto é unha verdade a medias. Certo é que os atrasos na planificación urbanística son unha traba importante a eses "futuribles" equipamentos culturais; pero non é menos certo que esta situación ten unha orixe e un percorrido bastante máis longo.

O primeiro obstáculo para os "futuribles" é a falta de chan. Este obstáculo está ligado á aprobación dun PXOM pero a súa orixe non está na planificación urbanística actúal senón moito máis atrás. O Concello d'Ogrobe case non ten chan da súa propiedade pero non debido aos atrasos deste PXOM senón á nefasta xestión de numerosos gobernos anteriores que non superon ou/e non quixeron conservar as propiedades públicas, que as destinaron a outros usos menos urxentes, á venda de terreos e a unha nefasta planifición urbanística. O PXOM pode aprobarse mañá mesmo pero os terreos que se poidan adicar a equipamentos culturais e situados en lugares axeitados non van caer do ceo dun día para outro.

O segundo obstáculo é doutro tipo: a pouca importancia que nós, os veciños, lle concedemos á cultura. Só hai que ver os programas culturais desenvolvidos neste concello durante anos para facerse unha idea da súa calidade e polo tanto da importancia que os cidadáns lle adican á cultura. Máis de un poderá dicir: " Si, pero a programación cultural non a facían os veciños" pero eu tamén podería recuncar dicindo que sendo isto certo, non é menos certo que unha maioría o consentía. Outra proba está nas demandas veciñais, case ningunha das demandas históricas xa n'Ogrobe ten algo a ver coa cultura. A única demanda cultural é a construcción dun auditorio e non pasa de ser máis ben recente. Calquera de nós en calquera bar ou cafetaría escoita demandas de paseos marítimos, portos deportivos, campos de golf e ata de campionatos de tiro ao pombiño pero poucas demandas que teñan que ver coa cultura. Hai responsables na política ( e moitos poderíase dicir) pero tamén nos o somos.

Parece ser que conqueridos estes futuros equipamentos buscaríase que a Casa da Cultura actual se adicase só ás tarefas de biblioteca. Non me gusta demasiado unha proposta deste tipo. Sempre que o espazo o permitise, a Casa da Cultura debería manter ciclos de conferencias, aulas culturais e exposicións. As bibliotecas locais teñen que ser máis que simples bibliotecas para convertirse en espazos que acheguen aos cidadáns á cultura. Deben ser espazos dinámicos tanto no plano de transmitir dinamismo cultural á vila como no sentido de recoller e facilitar as dinámicas culturais xeradas polos veciños da vila. Isto pode parecer moi complicado pero basicamente só consiste en manter programas e iniciativas adicadas a espallar a cultura e en facilitar o máximo posible as inquedanzas culturais da vila ofertando consellos, axuda e un lugar para onde desenvolver actividades. Certo é que o espazo é limitado pero, sendo certo a sobrecarga de usos do edificio, non é menos certo que os traballadores deste servizo non ofertaron demasiado ou ningún "dinamismo cultural"; e non creo só que isto fose a causa do espazo...

Unha cousa non quita a outra

Olas a tod@s:

Aos dous concelleiros do PP d'Ogrobe imputados no caso das listas electorais de Euskadi ( Alexandre Aguín e Miguel Angel Pérez) levantaronlles as imputacións por falta de probas para mantela. Considera a xuiza que non existen probas suficientes porque as declaracións da funcionaria, que recordemos se confesara autora das falsificacións se ben acusaba ao ex-alcalde de terllo ordenado, non teñen proba algunha para ser respaldadas. Ademáis di a xuiza que en todo caso a falsificacións das firmas fíxoa a funcionaria como ela misma admitiu.

Despois de todo esto parece que xa acabou todo para os do PP e que aquí paz e despois gloria. Eu non son da mesma opinión, que a xustiza lle levante as imputacións por falta de probas non quere dicir que todo teña acabado porque o plano político da cuestión segue estando aí. A xuiza tamén consideraba normal que persoal administrativo encha formular cumplindo ordes pero en ningún caso esas ordes implican que se falsifique unha firma. Segue habendo cousas raras abondo que precisan dunha explicación. Por exemplo: por que se deron outros casos noutros lugares da comarca?, por que funcionarios do concello e pagados por todos cubren formularios de listas do PP durante o seu horario laboral?, que motivos se ninguén lle ordeou cubrir formularios podía ter unha funcionaria para falsificar as firmas?, por que se non houbo mangoneos no concello non se deu nin un só caso fóra do mesmo? e un longo etc. Isto por non falar de que a xestión dos datos das persoas foi manifestamente incorrecta como revelou a sanción da APD. En resume parece que hai bastantes puntos oscuros.

De todas maneiras a non imputación non os exime das responsabilidades ante os electores das que, polo de agora, seguen sen dar cumprida conta. De todas formas o conto ainda non acabou e segue tendo recorrido. Este asunto segue transmitindo certo aire de que " se vai comer todo o marrón" alguén que non parece a única responsable. Que opinades vos?

A primeira na fronte ( PP-listas de Euskadi)

Olas a tod@s:

A Axencia de Protección de Datos impuxo unha multa de máis de 60.000€ ao Partido Popular pola inclusión, sen o seu consentimento, de catro veciños d'Ogrobe en candidaturas de Euskadi nas pasadas eleccións municipais. Debemos recordar que o Xulgado de Cambados está instruindo unha causa onde se investiga a posible comisión de delitos de falsedade documental ou delitos electorais.

Pois xa temos aí a primeira na fronte para o PP local e provincial. Agardo que sexa só a primeira pois a min o tema este paréceme bastante máis grave do que semella ser para algúns membros do PP e medios de comunicación afíns. Estamos falando de incluir en listas electorais a persoas sen o seu consentimento para poder enchela. Non sei eu como vai solucionar o tema a xustiza pero sigo a esperar que alguén do PP local e provincial asuma as súas responsabilidades nunha causa onde se está falando de delitos electorais e falsedade documental. Todo isto obviando xa que esta resolución da APD multa ao PP polo manexo e obtención dos datos persoais sen o permiso dos veciños implicados.

Non confío demasiado en que alguén do PP asuma responsabilidades e non o fago porque as declaracións de membros do PP que temos lido sobre o tema van máis no sentido de agacharse ata que todo pase e en botarlle a culpa a alguén. Xa temos falado moito deste tema e a verdade é que non sei que máis se pode dicir, só deixar unha pregunta: Son susceptibles estas listas, construídas de forma fraudulenta, susceptibles de ser anuladas ou con outra multiña, esta posta pola xuiz, xa amañamos todo?

O centolo de ouro e outros relatos

Olas a tod@s:

Andamos preto da Festa do Marisco, e como todos os anos comezan as liortas sobre a organización do evento e a súa calidade. A Festa é unha fonte importante de ingresos para moitos veciños e a súa organización nunca está exenta de certa polémica política e das comparacións con citas pasadas. Ata aquí todo responde á normalidade. O que xa non parece tan normal é certa sensación de desorganización e de caos que, ao parecer, transmite o goberno local na organización da Festa.

Certamente algunhas argumentacións son claramente catastrofistas e non responden mais que a unha realidade que algúns desexan firmemente pero está bastante lonxe de producirse. Refírome, claro está, ás apocalípticas declaracións do noso EX ao diario de Arousa. Semellaba este home unha sorte de Juán moderno anunciando pouco menos que o apocalipsis, só que, a diferencia do profeta bíblico, poñía data e responsables claros de tan funesto final. Segundo o EX o goberno xa acabou co Tiro e o seu próximo obxectivo é acabar coa Festa do Marisco. Tendemos a esquecer que o Tiro ten problemas debido á contaminación detectada pola Consellería de Medio Ambiente e que a súa celebración pasa polo cumplimento das resolucións adoptadas pola administración. O caso é que "os que queren acabar con todo" ( léase goberno local) teñen segundo o EX a Festa do Marisco no seu punto de mira.

É evidente que ninguén quere acabar cunha Festa que supón fortes ingresos para a economía local e tamén é evidente que este apocalipsis está lonxe de producirse.

O problema do goberno local é a súa evidente desorganización no referente á Festa deste ano. O episodio máis claro é a historia das adxudicacións dos centolos de ouro. Certo é que ,como di o goberno, o Consello Sectorial é un órgano consultivo e que as decisións as toma o Concello. Pero non é menos certo que convocar a un órgano para que se pronuncie sobre a quen darlle o centolo de ouro cando o goberno xa elixiu e anunciou aos premiados é unha tontería. O curso correcto das cousas era anunciar aos premiados despois da reunión do Consello Sectorial ( que para iso o temos) e non antes como se fixo. Dáse unha apariencia de caos e desorganización ademais de certa "chulería" que ben puido non terse dado. Escoitar ao Consello Sectorial e despois anunciar aos homenaxeados non tiña máis dificultade nin máis problema polo que inexcusable unha maneira tan torpe de actuar.

Está transmitindo o tetragoberno unha imaxe de desorganización clara nos últimos tempos que perxudica a súa labor e xera desconfianza nos veciños. Non sei cal é o motivo pero non parece moi aventurado crer que ten algo a ver coas relacións entre os grupos que conforman o goberno. Parece este o motivo porque o ano pasado non se deu esta imaxe de desorganización e, este ano onde as relacións entre os grupos do goberno xa están claramente danadas, si se está dando esta imaxe. Gustaríame saber a vosa opinión sobre o motivo desta desorganización se credes que a hai.

Pode responder o goberno que en realidade non existe tal desorganización e que tomaron as decisións onde as tiñan que tomar e nada máis. Pero claro: A muller de Cesar non só ten que ser honrada, tamén ten que parecelo ( César dixit). Ademais as formas empregadas no asunto dos centolos parecen ter máis a ver con gobernos pasados que coa imaxe que o tetragoberno quere transmitir.

Un verán malo malo ( a crise impacta o turismo local)

Olas a tod@s:

Primeiro de nada decirvos que participedes na enquisa sobre o conflicto Concello-Deputación que acabo de inaugurar hoxe para así poder comentar os resultados máis tarde.

Acumúlanse nestes últimos días de verán ( no meteorolóxico parece que xa acabou hai tempo) as novas respecto a ocupación e os ingresos desta campaña turística que xa está rematando. Publicaba La Voz de Galicia a semana pasada que a ocupación hoteleira caira un 30% respecto do ano pasado e que as cifras para restaurantes, cafeterías e outros negocios vencellados ao turismo ainda eran peores xa que, ademais da caída en número de visitantes, tamén foi moi importante o descenso de gasto medio por visitante. Como se soe dicir viñeron menos e os que viñeron eran dos de unha consumición para catro. Tamén publicaba este mesmo xornal onte que os chiringuitos das praias adiantaron a data de peche do negocio por mor do mal tempo e da caída dos ingresos.

Estas novas son moi malas para unha vila onde a maioría dos negocios están vencellados ao sector turístico dunha maneira máis ou menos directa. A verdade é que as cifras só veñen a confirmar o que moitos percibimos no mes de agosto: a crise impactou de cheo n´Ogrobe. Son datos moi preocupantes e parecen augurar máis dun peche no sector hosteleiro local. Principalmente os establecementos novos e alugados sufriron o descenso de vendas e visitantes.

Realmente atopar un culpable non é nada sinxelo. A crise económica e o endebedamento familiar pesaron moito nos petos dos nosos potenciais visitantes. Poderíamos buscar os culpables da crise, pero estes son moitos, variados,complexos e ademais en vez dunha entrada de blog tería que escribir unha Biblia.

Si me gustaría deixar algunha que outra reflexión miña. Levo uns cantos anos pensando que Ogrobe estaba saturándose de negocios hosteleiros. Todos podemos ver como se abren novos establecementos ano a ano e todos escoitamos algunha vez a frase esa de "máis bares que xente". Esta saturación era un potencial problema nun futuro próximo pero a crise fixoa máis evidente. Resulta curioso a cantidade de establecementos hosteleiros que abren en comparación cos poucos establecementos destinados a, por exemplo, abastecer esa abundante hostelería de materiais (manteis,vaixelas,...). Esta saturación de negocios hosteleiros ligada ás poucas actividades secundarias ou terciarias non turísticas fai d´Ogrobe unha vila totalmente dependente do turismo cos beneficios e riscos que eso conleva. Parece que mentres dure a crise van ser maiores os riscos que os beneficios. Sempre me sorprendeu o feito de que moitos hosteleiros teñan que mercar en Pontevedra ou noutros lugares manteis, etc por ser moi pequena, ou mesmo ínfima, a oferta local. Descoñezo cales son as razóns máis aló dun hipotético "efecto contaxio", ou sexa, que a xente perciba o éxito dos locais e pense que estes son o negocio potencialmente máis rentable.

Como dixen isto xa se ía convertir nun problema antes da crise, esta acelerou o proceso (moitos bares e pouca xente igual a mal negocio para todos). As cifras do paro n´Ogrobe e no Salnés nunca foron moi boas por ser o turismo o sector máis importante e ter este un marcado caracter estacional. Moita xente xovén abandoa a vila pola dificultade de atopar traballo máis aló dos meses de verán. O concello está fortemente endebedado entre outras cousas pola obriga de ofertar servizos como unha cidade de 50.000 habitantes por mor do turismo cando recada como unha pequena vila de 11.ooo. Estes son só unha pequena mostra dos problemas da falta de diversificación económica.

A crise económica golpeu forte este verán, acelerando procesos que xa estaban en marcha desde hai tempo e danando os petos de moitos veciños que teñen no verán a fonte principal dos seus ingresos. Parece que esta situación vai durar uns cantos anos polo que deberíamos facer o esforzo de equilibrar algo máis a nosa orientación económica. É unha tarefa difícil pero parece que vai ser moi importante.

Xa era hora ( os postos polo que valen)

Olas a tod@s:

Unha das novas da semana é, probablemente, a reforma nas condicións de acceso e uso dos postos da Festa do Marisco. Dicía no título que non foi sen tempo por dúas razóns fundamentais: proverbial era xa na vila o oscurantismo que rodeaba ás concesións dos postos sendo moi común a frase "sempre lles toca aos mesmos" e por outra banda as perdas millonarias para o concello que provocaba cada ano a organización da Festa.

Este ano múdanse as condicións de uso e acceso sendo dous os puntos máis salientables e, como non, máis discutidos. O primeiro cambio é que a partir deste ano o ter participado en edicións anteriores non puntúa no baremo para outorgar a concesión. Paréceme unha gran idea pois eu levo uns cantos anos coa sensación de que a Festa do Marisco creara unha caste de oligocracia monopolista dos postos da festa facendo que sempre fosen os mesmos os máximos beneficiarios dela. O segundo cambio ten que ver cos impostos a pagar polos postos e a xestión directa por parte do concello de algún deles. Realmente estas últimos modificacións son as máis discutidas por parte da xente que ten os postos. Vexamos polo miúdo cales son e a que se supón que respostan.

Os postos dos particulares terán que aboar un canon do 22% da facturación e dun 30% se superan os 50.000 euros de facturación. É a queixa fundamental dos que gozan da concesión por consideralos impostos abusivos. ¿ É realmente así?. Eu considero que non xa que todos sabemos cales son os beneficios que obteñen os que gozan da concesión durante a festa. Habería que recordarlles que gozan dos postos en moitos casos porque simplesmente levan moito tempo facendo, xa que co anterior sistema a participación en edicións anteriores puntuaba. Resulta que moita desta xente leva facendo cartos a moreas coa concesión cuns costes moi baixos que ao final eran os causantes das perdas millonarias do Concello edición tras edición. Tamén argumentan que esa subida repercutirá na xente que se achegue a Festa causando un perxuizo á calidade da mesma. JAJAJA. Éche para rir, eu non sei vos pero eu levo uns cantos anos vendo como cobran nos postos cifras moi similares ás de calquer bar ( cando non o mesmo) e ofrecendo un producto inferior tanto en calidade como en cantidade ao que podemos degustar en calquera dos bares da vila. O dos prezos populares hai ben tempo que pasou a mellor vida. Outra da modificación que está facendo rabear a máis de un e que o Concello xestione directamente uns cantos postos no canto de ser postos a disposición de particulares. Como a suba das taxas esta medida supoño que irá encamiñada a diminuir as fortes perdas do Concello en cada edición. Non son eu o paladín da procura da rendabilidade económica nas ofertas das institucións públicas pero unha cousa é pensar que non teñan que xerar beneficios económicos necesariamente e outra que se perdan millóns en cada edición dos cartos de todos mentres certa xente se fai de ouro a pouco custe.
Certo é que a Festa do Marisco sempre foi rentable xa que, ainda que o Concello perda cartos, son moitos os ingresos que xenera nos comercios da vila. O problema radicaba en que os postos facían cartos a moreas a conta dos cartos de todos e dando case nada a cambio, feito este agravado polo feito de, como dixemos antes, ser case unha oligocracia monopolista os que desfrutaban de semellante oportunidade de negocio.

Esta mesma xente tamén critica que organizacións como a Confraría, Amegrove, Insuiña, etc teñan que abonar menos impostos que os particulares a cambio dos postos cando nalgúns casos son empresas privadas. Certó é que son empresas privadas nalgúns casos pero se aboan menos taxas supoño que será porque colaboran coa organización da Festa con grandes sumas que fan posible que esta exista e que se faga publicidade; sumas e colaboración que brillan pola súa ausencia cando nos referimos aos postos particulares, que serán pequenos pero dan cartos de carallo.

En resume, opino que estas novas disposicións supoñen un paso adiante que obviamente, coma sempre, levantan críticas naqueles que antes eran os máis beneficiados. As perdas millonarias do Concello eran dificilmente xustificables mentres certa oligocracia se facía de ouro. Está por ver se estas disposicións axudan a diminuir o deficit e se supoñen a posibilidade de acceso aos postos a persoas e empresas que non sexan as de sempre pero por algo hai que empezar. Este último tema paréceme o máis importante pois a concesión dos postos estaba alcanzando desde tempo atrás uns níveles preocupantes de oscurantismo e favoritismos dificilmente aceptables cando nos estamos referindo unha oferta pública. A xente que goce dos postos este ano terá que pagar máis impostos pero digo eu que haberá que pagar os postos polo que valen e non facerse millonario a costa dos cartos de todos.

Turismo, potencial e debilidades

Olas a tod@s:

Xa estamos en pleno verán, e como todos os anos por estas datas, nos bares e rúas mecas se oe falar sobre se hai máis ou menos turistas, de como atraer máis, do estado das praias e de Sanxenxo. O último tema de conversa pode soar raro pero o certo é que a comparación con Sanxenxo é un clásico do verán. Normalmente nestas conversas Sanxenxo adoita semellar unha especie de paraiso que conta con todo aquelo do que carece Ogrobe, e tamén a miudo os políticos de Ogrobe, do goberno e da oposición, son citados como os responsables directos da suposta "inferioridade turística" meca. Tamén a cotío se esquece nesas conversas que os políticos, ainda no suposto non moi acertado de que fosen os únicos responsables, non están aí por gracia divina senón que son escollidos por todos e todas nós.

O turismo é un sector importantísimo para a economía meca. Ao meu parecer o problema máis importante do sector é a falta dun modelo turístico claro que aproveite as potencialidades coas que contamos. Nos últimos anos, e cos gobernos do PP, o modelo a seguir semellaba ser o denominado de "sol e praía" tentando emular aos nosos veciños doutro lado do Bao. Son dos que pensan que ese non é o modelo máis axeitado. Sei o impopular que é amosarse en contra de campos de golf, das construccións a rente da area e cousas polo estilo na nosa vila. Cando alguén se opón a algunha desas barbaridades urbanísticas e/ou ecolóxicas non tarda moito en escoitar as consabidas frases: " ti o que queres é acabar co turismo" ou "pois en Sanxenxo si que poden e non vexo eu que pase nada". A pregunta principal que se debe respostar é: ¿ pode Ogrobe competir e gañarlle a Sanxenxo cun modelo de sol e praia?, ou ¿ pode a costa galega competir con outros destinos turísticos estatais con ese modelo?.

Eu respostaría dificilmente e non, respectivamente. As razóns son moitas e variadas: Ogrobe non poderá nunca vivir unha expansión urbanística como a de Sanxenxo pola falta de solo, tamén parte xa cunha grande desvantaxe na aplicación dun modelo xa estable desde hai anos en Sanxenxo, a costa galega nunca vai ter nin tantos días de sol nin tanta calor como Valencia ou Andalucía...

Logo,¿ que facer?. Un exemplo do que facer podémolo atopar nos nosos garitos de marcha. Ogrobe non conta nin con grandes discotecas nin cunha zona de copas claramente delimitada. Ainda así os nosos "garitos" son moi coñecidos por aí adiante e a súa calidade e variedade atrae a moitos veciños e turistas. Os mecos podemos desfrutar de dúas ambientes diferenciados aos que podemos alcumar como "el siempre es verano" (garitos destinados a bailar as cancións máis populares do momento) e a " zona alternativa" ( garitos onde podemos desfrutar de música rock, indie e pop alonxada dos estandares máis comúns). Isto pode verse claramente nas dualidades Soul/Vado e Vinilo/Orballo. Pois ben, esta dualidade e a calidade dos nosos locais amósase capaz de competir con outras zonas turísticas.

Así, e tirando do exemplo, debemos analisar cales son os nosos potenciais e buscar a forma de sacarlles partido. O maior potencial podería ser a nosa forte cultura mariñeira. Atopar a forma de facer partícipes desta cultura a aqueles que nos visiten sería un gran éxito. Algúns pasos se teñen dado como aquel plan que permitia subir a bordo dos barcos ou a apertura dun centro de interpretación adicado ao mundo do mar. Pero ainda se poden dar máis como o emprego cultural das embarcacións tradicionais, explicacións sobre as formas tradicionais de pesca e sobre as novidades no campo da acuicultura, o marisqueo a pé... . Outro potencial a explotar e conservar e a nosa fermosa paisaxe con máis rutas a pé ou en bici con carrís propios... . Outra das nosas vantaxes é o número de praias e as súas características diferentes ( de Ría e de mar aberto) que permiten ter unha praia ao gusto de calquera.

Deixo para o próximo artigo unha explicación polo miudo deses potenciais para pasar ás debilidades. A máis clara o "que facer cando non hai praia". Moitos turistas non saben que facer cando non hai praia tanto pola falta de alternativas como de información. A nula ou mala información que podería ser facilmente solucionada cunha iniciativa conxunta de hosteleiros e concello é outra das eivas. Os problemas co tráfico e a limpeza, o segundo máis facil de solucionar que o primeiro. A superabundancia de establecementos hosteleiros legais e de moitos deses aloxamentos ilegais que todos coñecemos.

Deixo para o próximo artigo a explicación máis polo miudo das nosas potencialidades e das nosas debilidades porque este xa vai sendo algo longo. Aceptamos suxerencias.

,,,E agora as tiritas

Olas a tod@s:

Polo que parece o tetragoberno acaba de salvar unha pelota de partido ao pechar a recente crise interna. Á espera dunha asemblea de EU que parece non vai ser un camiño de rosas, o pacto de goberno continúa con vida, ¿ polo de agora?. As discusións están agora en se a crise se pechou en falso ou non, e nos danos que pudería ter producido.

O concelleiro de EU, Xan Lamelas, ve recortadas as súas competencias seriamente, se ben parece que de maneira temporal. Eu creo que foi esta formación a que sufriu os danos máis importantes na crise. Segundo o vexo eu, o acordo ao que chegaron os membros do goberno non dista demasiado do tomado polo PSdG, BNG e PG a mediados de semana. Se aos feitos atendemos o concelleiro de persoal perde a xestión do persoal en todas as áreas, e esta xestión pasa a recaer nas mans do concelleiro correspondente. EU puxera como conditio sine qua non o mantemento da área de persoal e, polo que parece, só mantén esta área de forma nominal cando menos temporalmente. Logo a cuestión é: ¿ por que aceptou EU un pacto que, en esencia, non difiere demasiado do que xa tomaran os outros tres e non lle parecera ben?. Barallo dúas respostas ou posibilidades.

A primeira parte da base de que en EU son conscientes da súa deficiente xestión da área de persoal e polo tanto prefiren non arriscarse cunha ruptura do pacto de goberno. Baseome nesta resposta na aceptación tácita dunha mala xestión que fixo EU nos dous comunicados desta semana. Tamén o fago en que na famosa reunión para zanxar a crise púxose enriba da mesa a necesidade de proporcionar personal de apoio para que Xan Lamelas puidese realizar de forma correcta as súas tarefas. Isto indica claramente que Xan non parece ser capaz, polo menos polo de agora, de realizar as tarefas que conleva o seu cargo. Non vou entrar a valorar agora se é unha cuestión de falta de tempo, medios ou capacidade porque sería demasiado longo, escollan vostedes.

A segunda posibilidade está directamente relacionada coa primeira e baséase no custo político dunha ruptura do pacto. Creo que en EU apostaron demasiado alto antes da negociación pero sen ter os arreos necesarios para despois cumprir as súas ameazas. Din os expertos negociadores en que unha das claves do éxito negociador está en ameazar só con aquelo que despois se pode cumplir. O custe político da ruptura do goberno é probablemente alto para todos os implicados, pero sobre todo para a forza que sexa percibida como causante da ruptura, e digo percibida e non causante porque hai moitos exemplos de rupturas de pactos no que o custe non repercute no causante real senón no "percibido" como causante ( o caso paradigmático probablemente é o caso de Vigo co PSdG e o BNG). EU pideu nos medios algo que sabían non lles ían dar e ameazando con algo que tampouco querían ou podían facer, a ruptura do pacto. A causa disto a súa posición negociadora de inicio era, cando menos, precaria e víronse na disxuntiva de romper ou tragar con algo que en principio non aceptaban, ou sexa, dar marcha atrás. Ante o que podería ser un altísimo custe político para a formación no caso da ruptura, escolleron "tragar" coa proposta dos demais grupos.

A outra cuestión fundamental é como vai afectar isto no futuro ao pacto de goberno. Dixen antes que a gran perdedora fora EU pero non é certo de todo. O gran perdedor foi o tetragoberno en pleno. O goberno perdeu credibilidade e , por riba de todo, confianza por parte dos veciños. A confianza da cidadanía nun goberno é para moitos analistas políticos o dato fundamental na valoración política e parece que o tetragoberno acaba de recibir un forte impacto nesa área. O partido que sufriu menos daños foi o PG que conseguiu manterse ao marxe publicamente na crise. O BNG sufriu danos pero parece que menos importantes do que se podería prever, xa que o acordo final reflexa gran parte das súas peticións. O alcalde puido sair moi perxudicado pois amosou certa incapacidade de xestión da crise, dúbidas e pouco poder real para pórlle fin. Outra lectura pode ser que saiu reforzado ao encarnar o consenso, pero non parece moi probable. Non o parece porque todos os analistas electorais poñen, por riba da capacidade de consenso, a impresión de forza e o liderazgo como dous dos rasgos máis valorados pola cidadanía cando de postos de poder político se fala.

Está por ver se esta crise afortala o goberno ou, polo contrario, o debilita. Parece máis probable a segunda opción. Cando vos falaba de riscos de implosión citaba como dato importante as sensacións de " ser os perxudicados en todo" entre algunhas militancias. Pois ben, parece que esta sensación se vai facer máis forte nas militancias do BNG e, sobre todo, na de EU. Isto contribuirá a futuros roces nos que poderemos ver se, en realidade, isto foi solución ou, como a min me parece, foron só tiritas e parches.

E fixo crack

Olas a tod@s:

É a noticia meca da semana e , probablemente, tamén será noticia durante algún tempo máis: o tetragoberno fixo crack.

Hai algúns meses escribía que me parecía que o goberno corría serio risco de implosionar, isto é, de estourar desde dentro polas tensións que comezaban a agromar entre os grupos que o conforman e a militancia e simpatizantes deses partidos. A verdade é que non pensaba que o proceso se acelerase e a ruptura ameazase tan pronto. Desde o comezo moita xente considerábamos que ía resultar complicado tanta cohabitacion, se ben é certo que esta cohabitación pareceu posible e tranquila durante certo tempo sorprendendonos a máis de un.

O detonante desta crise está no conflicto entre o BNG e EU pola xestión de persoal adscrito a área de cultura municipal. Como sempre que ocorren estas cousas as versións son moitas e variadas, as respostas duras e as mensaxes contradictorias. Isto é normal que ocorra xa que ningún grupo quere ser considerado "culpable" da ruptura do goberno polas consecuencias que pode traer e, obviamente, porque os puntos de vista son moi diferentes. Como esto é o normal propóñovos obviar os "dígo-díxome" e analisar exclusivamente os feitos.

A cousa comezou coa imposibilidade de abrir a Casa de Cultura e a Biblioteca de San Vicente pola falta de persoal debida á mala planificación por parte do Concello. Fíxose a cousa máis pública por ser a semana pasada a selectividade, logo, pola imposibilidade dos estudantes de acceder a estes lugares de estudo. O asunto non rematou aí pois o concelleiro de Cultura achacou publicamente ao de Persoal unha mala xestión do persoal que tamén impedía o bo funcionamento doutras instalacións culturais municipais. Segundo o concelleiro de Cultura todos estes problemas xa foran plantexados no goberno máis unha vez sen que se tivesen tomado as medidas oportunas. Despois de comezar a liorta na prensa PSdG, BNG e PG acordan retirarlle as competencias de persoal ao edil de EU facendo uso dunha clausula do pacto que obriga a cumprir as decisións tomadas por tres dos catro grupos. A cousa non podía rematar aí e EU, nun comunicado de prensa e en declaracións do seu edil, contesta que non ten noticias de que se lle retirasen as competencias e , que no caso de que llas retiren, abandoará o goberno. Ademais esixe ao alcalde que poña orde e acusa ao BNG de buscar a saida de EU do goberno na busca de réditos electorais.

Estes son os feitos ata o de agora e aí vai a miña opinión. A xestión do persoal municipal deixa moito que desexar desde hai moitos anos pero o certo é, que se se promete cambio, o obxectivo é ese: mudar as cousas. Trás unha atenta lectura dos comunicados observo con sorpresa que EU e o seu concelleiro non desminten as acusacións de erros e eivas na xestión do persoal e, polo tanto, a responsabilidade do problema co persoal de cultura. Tanto é así que incluso piden axuda ante a dificultade da tarefa: "se un compañeiro de goberno ten dificultades, o normal sería botarlle unha man, pero non ao pescozo, e axudar sen montar broncase faltar ao respeito" . Esta é para min a clave do asunto. Parece claro logo que se admiten cando menos erros na xestión do persoal por parte do concelleiro do ramo. Home, digo eu que os de EU non pensaran en serio que outro partido, neste caso o Bloque, vai cargar coas culpas facendo ao tempo de paraugas porque o seu edil teña "dificultades" para realizar ben as tarefas que lle corresponden. Sorprende tamén a alusión á complicación da área de persoal para ser levada por un concelleiro sen dedicación exclusiva. A ver, EU quixo a área de persoal e digo eu que o farían sabendo a complicación que conlevaba. Outra cousa son as alusións a que o asunto non se debeu ter tratado na prensa senón nas reunións do goberno. Niso si podo estar dacordo pero convén aclarar se algún dos temas de persoal non se tratou antes con nula resposta por parte do goberno. Eu non sei se é así ou non polo que non podo opinar sobre se o tema debeu saltar á prensa ou non.

En resume, en EU terán que comprender que o seu edil está aí con responsabilidades nunha área. Se non desempeña esas tarefas polo motivo que sexa dunha forma correcta non poden esperar que os demais carguen coa responsabilidade por "compañerismo". Estamos falando de cousas serias, dos servizos que o Concello ten que proporcionar aos cidadáns, e tenos que proporcionar dunha maneira correcta. Se non é así o responsable, pois, terá que facer o que facemos todos diariamente no traballo ou en calquera outro ámbito, asumir as súas culpas e a súa responsabilidade. Cando, na vida política, un non se sinte capaz de realizar unha tarefa que el mesmo escolleu as opcións son mudar de tarefas ou irse para casa. Pode parecer duro pero creo que os veciños demandan dun goberno que goberne non que sexan bos compañeiros.

Empresarios contra o tetragoberno ( eso si, non sabemos cales)

Olas a tod@s:

O Diario de Arousa publicaba o domingo que " o empresariado de O Grove estudia crear unha plataforma de oposición ao cuatripartito". Vista e lida a noticia parece que o titular está manifestamente errado, xa que só nos din o nome dun empresario que nin sabemos a quen representa nin con que lexitimidade; ademais supoño que haberá máis dun empresario na nosa vila.

O suxeito erixido en portavoz é Alvárez Guillán ( si o mesmo que anda en todos os saraos). Obviamente o home este pode crear plataformas e manifestarse todo canto queira pero corre serio risco de ser alcumado "o de sempre" con tanta plataforma fantasma e tanto sair na prensa.

Espero que esta plataforma acabe sendo iso: unha plataforma; e non unha maneira de darlle caña ao goberno saindo nos xornais arroupado por empresarios e colectivos "pantasmas". Digo o de pantasmas porque xa non é a primeira nova que fai referencia a plataformas e lobbies que despois ou non existen ou dos que nunca sabemos máis. Como dixen arriba os empresarios e calquera, teñen dereito a crear plataformas e a manifestarse. O que parece pouco serio é facer como que hai e despois non hai nada e tampouco ninguén.

As reclamacións deste incansable opositor son as mesmas que esgrime o PP desde que se constituiu o goberno (casualidades de la vida sin duda).

Unha das reclamacións do incansable é que no Bao non hai farolas e a razón é "que seguen mandando os ecoloxistas". Manda carallo. Eu como calquera outro veciño paso en coche polo Bao e a verdade é que non teño problemas de falta de luz porque para iso os coches teñen faros (ao mellor o del non). En calquera autopista ou autovía non hai farolas porque sería unha agresión contra o medio e un despilfarro enerxético brutal. De todas maneiras e sendo serios xa, este home debería recordar que o Bao é zona natural protexida pola Rede Natura e polo tanto protexida de actuacións que poidan ser contaminantes. A contaminación lumínica existe como sabe calquera rapaz da ESO e incluso de primaria.

Outra reclamación é o famoso Tiro ao Pombiño, que segundo el non se celebra por dexación de responsabilidades do concello. Non se celebra porque a organización tardou en conquerir os permisos da Xunta e por terse negado a empregar munición libre de chumbo coa excusa de que esta non existía. E digo excusa porque basta pór no Google munición ecolóxica para percatarse da súa existencia. En resume, a empresa quería seguir coma sempre por aforrar cartos ou por facerse os poderosos e despois acabaron lastimados.

A reclamación definitiva é a mesma de sempre, o PXOM. Xa escribín abondo sobre o tema pero como apontamento digo que o PXOM é unha prioridade clara. Pero precisamente por ser prioritario non pode ser feito dun día para outro e baixo as presións daqueles polos que nos puxeron o Cuiñazo, os empresarios da construcción acostumados a facer o que lles sae do carallo, como lles sae do carallo e donde lles sae. A desfeita urbanística meca salta á vista e os culpables son os anteriores gobernos pero tamén eses depredadores do medio que fixeron cartos a moreas sen respetar nin os mínimos preceptos de urbanibilidade.

A declaración que xa pon os pelos de punta e que xa amosa cales son as verdadeiras intencións do home este e a súa suposta plataforma é aquela que di ( ao máis puro estilo pepero) que a memoria histórica ten demasiado protagonismo e que hai que centrarse no que lle importa á xente. Primeiro a min interésame a Memoria histórica pero claro eu non son xente, son persoa. Segundo, eu non sei el, pero a maioría das persoas son capaces de facer máis dunha cousa á vez, logo que, podemos prestar atención a máis dun tema, somos "multitarefa" . A recuperación da memoria está en mans dunha asociación con membros reais, non pantasmas, que teran o mesmo dereito ca el a reclamar atención por parte do goberno. Terceiro e máis importante, non se sabe que ten que ver a memoria histórica co PXOM ou co Tiro ao Pombiño. Se está en contra de que as persoas perseguidas e damnificadas por un rexime ditatorial e asasino por loitar a prol da liberdade que fai que el hoxe poida sair no xornal dicindo tonterías, que o diga pero que se deixe de caralladas e de mentiras.

A min paréceme que o problema está realmente en que a máis de un lle molesta que o goberno dure máis do que se pensaba nalgunhas cabezas. Eu desde aquí animoo a acampar diante da Xunta para pedir farolas desde Ogrobe a Ferrol ao longo da AP9. Este home ten accións en Fenosa, non?

De novo o lixo ( e van tres)

Olas a tod@s:

Unha vez máis vou falar do tema do lixo, que ademais está ultimamente de moda grazas ás discusións sobre o modelo de xestión a implantar na nosa vila. Xa escribín uns cantos artigos sobre este tema, que a min me parece moi preocupante, e polo de agora ainda non noto demasiados cambios na limpeza das rúas.

Ano tras ano calquera veciño que traballe nun bar escoita no verán comentarios respecto da suciedade nas rúas e sempre aparece como unha das pegas máis saliantadas polos turistas que nos visitan no verán. Obviamente a merda, con perdón, é cousa de todo o ano e non só do verán pero resulta significativo que as persoas que non viven no municipio sinalen o lixo como un problema importante. Digo isto porque esta percepción non é tan clara cando falas "cos de todo o ano". As razóns son moitas e probablemente entre elas esté que xa estamos acostumados a ver as rúas con ese aspecto e as bolsas do lixo ás portas en vez de nun contenedor. Triste, pero parece a verdade.

Non vou entrar no tema de que modelo de xestión sería o mellor para o concello porque non coñezo as propostas co suficiente nivel de detalle como para ter unha opinión formada e informada ao respecto. De todos modos non me parece que a privatización dos servizos sexa unha resposta axeitada a un problema que ten, ao meu ver, outro tipo de causas.

A primeira causa do lixo paréceme que é o total abandono da recollida baixo os diferentes gobernos que tivemos ata o de agora. Podemos pedirlle á xente que non emporque as rúas pero para facelo teremos que colocar as suficientes papeleiras e contenedores para que poidan facelo. Moitas das rúas de Ogrobe non teñen contenedores e a xente ten que deixar o lixo á porta de casa. Hai moita xente ao que isto lle parece unha solución axeitada pero a xente que o ve por primeira vez e á que lle explicas que ese é o sistema normal alucina. Non se colocan contenedores por non molestar aos veciños co cheiro e coa "visión de tan terrible artefacto". Parece que ainda non descubrimos que os contenedores tamén hai que lavalos e que a basura se tira pola noite e non ás nove da mañá. Outra causa da falta de contenedores (dos normais e moito máis dos de reciclaxe) é a mala planificación urbana. Como exemplo ben vale a Catorse, na que non hai contenedores porque nas sucesivas reformas feitas á rúa non se planificou onde colocalos. Se esa planificación fose axeitada, a Catorse e outras moitas rúas terían contenedores de superficie ou mesmo soterrados. Das papeleiras é mellor non falar, para elas a excusa é que se rompen pola noite pero iso pasa en moitos outros lugares, o que pasa é que se volven a colocar e que a poli local tamén traballa algo polas noites.

A segunda causa da suciedade e do lixo acumulado é a xente. Póñoa en segundo lugar porque visto os alicientes e os medios que pon o concello hai que ser un martir para vivir nalgunha rúa e reciclar. Moita xente non separa o lixo, o bota nos escasos contenedores a calquera hora do día e nen sequera ata as bolsas. Esta é unha cuestión de educación que irá mellorando pouco a pouco. Puiden ver moitas veces mentres mercaba gominolas ou un xelado nos quioscos do Corgo como nenos pequenos tiraban os envoltarios ao chan sen que os pais lles dixesen que iso non se fai e tendo a papeleira ao lado. Pero o problema non remata nas rúas cheas de lixo senón que pervive no noso municipio o costume de tirar colchóns,electrodomésticos ou escombro en calquera lugar do monte ( ou se non hai monte onde haxa un pouco de vexetación abundante) formando curiosos "depositos de materiais" para os arqueólogos do futuro ou, falando sen metaforas, montes de merda. Poucos son os veciños que denuncian actos deste tipo cando o terreo non é seu, e menos ainda son as accións e multas postas pola nosa gran policia local.

A terceira causa e, para min, a máis triste á vez que sorprendente, é que nós mesmos non nos damos conta do cheo de merda que está o noso concello debido a que sempre o vimos así. Xa dixen antes que moita xente considera normal e mesmo mellor o sistema meco de merda á porta, e lle poñen pegas aos contenedores. Consideramos normal a falta de recipientes de reciclaxe porque así xa non hai que separar o lixo ou por iso de "despois total non o recollen e está aí un mes". Parécenos totalmente normal que haxa poucas papeleiras porque "total se despois as rompen é un tirar cos cartos"... e así un longo etcétera. Iso si, as praias hai que limpalas que senón os turistas pódense enfadar e pensar que somos uns porcos como se non visen a merda que hai nas rúas,

Estes tres apuntes son ao meu ver importantes eivas no tema do lixo no concello e moitas delas non teñen que ver co modelo de xestión do lixo senón coa incompetencia dos concelleiros do ramo e con que, ao parecer, a merda aos mecos non nos molesta tanto.

Implosión

Olas a tod@s:

Levaba toda a semana pensando en escribir sobre o tema do lixo pero a cuestión das cámaras de vixiancia fíxome pensar sobre un fenómeno que ben pode facer referencia a estes dous temas: a implosión.

Podemos explicar este fenómeno como algo que estoura desde dentro ou cara dentro. Nisto parece que anda ultimamente sumido este noso goberno local. Explícome: nestas dúas últimas semanas o pacto de goberno foi posto a proba duramente polos seus propios membros e parece que o resultado foi que o goberno é sólido. Ainda así non estou eu tan seguro de que este resultado sexa tan certo como pode parecer a priori.

Os dous temas aos que me refiro son, como xa dixen antes, o lixo e as cámaras. Estes temas puxeron a proba ao goberno xa que parecían temas capaces de xerar certas fracturas entre os seus membros. No tema do lixo parece claro que EU e o BNG ían optar pola postura que ao final elixiron ( ainda que cun certo suspense no caso do BNG). Entón coincidiredes comigo en que o PG xa o debería saber tamén cando se lle deu por sacar esa iniciativa, polo que tamén podemos supoñer que o debate nos medios puido ser unha forma diso coñecido como " nadar e gardar a roupa" por se no futuro non melloran demasiado as cousas nese tema. No tema das cámaras non podo estar máis en desacordo coa resolución e co procedemento elixidos polo goberno e creo poder afirmar , sen moito temor a equivocarme, non ser o único votante dalgunha das forzas do goberno que o está.

Xa me pronunciei antes en contra das cámaras de vixiancia neste mesmo lugar e nalgún outro pero non entrara na cuestión dos procedementos empregados. Digo isto porque o procedemento empregado neste tema é, cando menos, irregular e eticamente reprobable. Non se pode aceptar como un procedemento democrático a seguinte sucesión de feitos: 1. Coloco as cámaras sen dispoñer dos permisos pertinentes e sen avisar da súa colocación 2. Cando se descubre, digo que a situación das cámaras é legal 3. Decido ampliar o número 4. Resulta que as cámaras eran legais pero, cousa rara, pido os permisos a posteriori 5. Anuncio que agora xa non son eu o responsable das mesmas senón outros concelleiros 6. O goberno aproba a ordenanza respecto das cámaras.

Cando menos parece que algún dos sucesos do final deberían ser os do comezo e tamén parece claro que a cuestión dos permisos é cando menos dubidosa. Resulta tamén curisoso que o seu creador e fero paladín, Alfredo Bea, ceda o seu control a outros edís. E por último, xa é a repanocha, que tanto o BNG como EU apoien esa ordenanza. Galiza Nova xa se ten posicionado en contra das cámaras en outros lugares, e polo de agora, Galiza Nova tamén é o BNG. Resulta ainda máis raro se temos en conta que o Movemento polos Dereitos Civís está integrado por moitos militantes nacionalistas e mesmo por asociacións do que podemos denominar "tecido social nacionalista".

O pacto de goberno xa naceu con moitas dúbidas nas bases sociais de EU e, sobre todo, do BNG. Coñecido é por todos que o BNG se sentiu moi perxudicado polo pacto de goberno e que grande parte da súa base social o contemplou con moita suspicacia. Decisións como esta das cámaras e as formas empregadas no tema do lixo, non contentaron nin aos votantes de EU nin aos do BNG ( neste caso máis ainda debido á tardanza en dicir que non). Parece que polo de agora estas dúas forzas son as que teñen que facer máis sacrificios de cara á súa base social. Estas situacións poden facer mermar moito os seus apoios se perduran no tempo, poñendo en perigo a cohesión do pacto de goberno. Se xa había quen tiña dúbidas respecto a certos compañeiros de viaxe, estas medran día a día polo que parece e poden chegar a fartar a gran parte da militancia e da base social destas dúas forzas e provocando crises no goberno. Esta posible crise non sería causa de factores externos, a oposición de PP e A Meca é polo de agora bastante lamentable, senón polas propias decisións e actuacións de membros do goberno máis interesados en réditos electorais futuros que na estabilidade presente. Só así se entenden certas declaracións de PSdG e PG na prensa no tema do lixo.

Logo parece que o da implosión non é tan disparatado como podería parecer, tanto máis se ata podemos case que identificar ao "implosionador" e incluso a máis de un. Debo dicir que non creo que esto vaia ocorrer polo de agora, pero non deberiamos descartar que comezase a suceder cando esten próximas as eleccións. Así o risco de implosión é baixo pero parece que medra mes a mes, ¿ou non?

Agora estamos en contra das casas habitables

Olas a tod@s:

Ultimamente parece que ao PP, a nivel galego e local, non lle vale nada, ou dito de outra forma, lle vale todo para facer oposición. Xa fan oposición co galego, co ensino gratuito de 0 a 3 anos e mesmo coas infraestructuras. O último descubrimento resulta ser a Lei de Habitabilidade, ou sexa os preceptos mínimos que teñen cumprir as vivendas que se constrúan a partir de agora para resultar legais.

E estamos así, discutindo se ampliar a anchura das portas e o tamaño das casas é malo ou bo. Manda truco. Non hai tanto a postura do PP case que era dicir que as casas e pisos que promocionaban as institucións eran como caixas de mistos e, que se nos descoidábamos, podiamos acabar vivindo en contentores deses dos barcos ( todos vimos imaxes nos xornais e na tv). A postura agora ven sendo que facer as casas máis grandes, mellor distribuídas, buscando o aforro enerxético e logo máis habitables é malo tamén. Gustaríame preguntarlle a Miguel Angel Pérez logo cal é a medida que eles consideran boa; non lle valen pequenas porque son demasiado pequenas; pero de corenta metros mínimo tampouco porque son grandes de máis. ¿En que quedamos?.

E así afogados pola demagoxia, esquecemos, unha vez máis, de que estamos falando en realidade. Resulta que as normas da lei son menos duras que as empregadas en moitos outros lugares de Europa ( Austria ou Suecia por exemplo). Parecen un gran avance xa que cousas como a anchura das portas pode dárnos igual agora, pero iso non será así se algunha temos ao noso cargo persoas en cadeiras de rodas ou que non se poidan levantar da cama. Despois está o asunto da altura que pasa a ser algo maior para acabar coa sensación de zulo que transmitían algunhas das vivendas actuais que, casualidades, resultaban as únicas que se podían mercar sen ser millonario. Outros avances importantes son os referentes á luz solar que poden permitir grandes aforros enerxéticos ao longo da duración da vivenda.

Resulta que o PP, aliándose coas empresas " máis honradas" del lugar, as inmobiliarias, advírtenos de que isto vai encarecer as vivendas. Digo eu, ¿ máis ainda?. Igual o problema é que moitos promotores do ramo compraron terreos contando con facer 30 vivendas de 30 metros, sen luz e pouco habitables e agora resulta que poden facer vinte pero máis habitables. Entón o problema estará en que estes empresarios verán reducirse os seus marxes de beneficio. Algo que a min personalmente non me parece moi inxusto vendo, como vimos todos, como este negocio fomentou unha burbulla especuladora e unhas prácticas pouco éticas ata que lle rebentou na cara a máis de un.

Como dixen antes, todos recordamos aquelas vivendas contentores que nos querían vender non hai moito como se resultase que no estado español non íamos poder aspirar, a xente normal, a poder comprar outra cousa por resultarmos ser cidadáns dun dos estados con maior densidade de poboación do mundo. Unha risa.

Igual o que lle gustaba a Miguel Angel Pérez e ao PP local era a situación anterior, aquela de construe cando, como e donde queiras; beneficiando sempre aos mesmos, grandes propietarios, e acabando coa riqueza paisaxística da nosa vila. Igual lle gustaba máis esa situación que acabou con moita xente tendo que ir vivindo a 30Km por non poder pagar as cantidades desorbitadas que se pedían, e ainda se piden, por vivir no centro de Ogrobe ou de calquera cidade galega. Se así, está no seu dereito de crelo e dicilo, pero que diga clara e directamente.

Novas no caso dos falsos voluntarios do PP nas municipais de Euskadi

Olas a tod@s:

Como seguro que algúns xa lestes na Voz de Galicia hai novas referentes ao caso dos falsos voluntarios do PP. Estas novas non teñen que ver co proceso xudicial senón coa investigación a cargo da Axencia de Protección de Datos. Esta institución decidiu iniciar un expediente grave contra o PP polo manexo e utilización destes datos. Isto é importante pois non entra a valorar como se conseguiron os datos senón a forma e os métodos a utilización dos mesmos. Ate o de agora as pesquisas no ámbito xudicial estaban só centradas no proceso de consecución dos mesmos e este expediente abre o problema das formas na súa utilización dos mesmos.

O expediente grave pode dar lugar a unha multa de entre 60.000 e 300.000 euros. Polo momento non se coñecen nin reaccións nin opinións por parte de dirixentes populares a nivel local, provincial, galego ou estatal.

Xa expresei en artigos anteriores a opinión que me merecían estes feitos e non creo que deba redundar en argumentos xa ditos. Si me gustaría dicirvos que sigo pensando que a este tema se lle está dando unha importancia menor cando a min me parece que ten bastante importancia. Vexamos, digo eu que será bastante importante que o PP use datos persoais e presente a persoas en listas electorais sen o seu consentimento, contaminando así, nada menos, que un proceso electoral con falsas candidaturas. Pero, en troques, parece que este é un problema case que anecdótico; máis ainda se temos en conta que ainda non houbo ningunha demisión en ningún nivel do PP e que este só se limita a tirar balóns fóra e a escurrir o bulto.

Creo que tanto os afectados como o resto dos cidadáns debemos esixir que se adopten responsabilidades no PP local e no galego e, debémolo facer porque temos o dereito a esixir a maior transparencia e limpeza nos procesos electorais. Isto non é só o noso deber no plano da ética política senón o noso deber como cidadáns dunha democracia, que como todos sabemos, está baseada tamén na expresión da vontade popular a través de procesos electorais . Se danamos a limpeza e a transparencia destes procesos e non lle damos importancia, estamos escollendo, ou permitindo que escollan por nós, unha perigosa e perversa senda.

Ler a nova en Chuza

Apuntándose a un bombardeo

Olas a tod@s:

Resulta que o PP de Ogrobe parece disposto a aproveitar calquera cousa con tal de darlle algo de lustre a esa, polo de agora escura, labor de oposición que lle encomendaron os resultados das últimas eleccións locais. Como diríamos falando na rúa, está disposto a apuntarse ata a un bombardeo. Só así se pode entender o rebumbio armado polos membros desta formación respecto da iniciativa a prol da normalización linguística feita polo goberno local.

Certó é que non foron os únicos, víronse acompañados no rebumbio por ese estraño compañeiro de viaxe denominado A Meca ( ou La Meca se así o prefiren e por facer gala do famoso "bilinguismo"). Parece ser que o bus ese de Galicia Blingue causou estragos na súa visita ao noso concello.

Este é outro deses temas creados de maneira artificial polos thinks tanks pepeiros para atacar ao nacionalismo e de paso para tentar armar barullo dentro do PSdG. É un tema artificial porque se alguén cre de verdade que o español está en perigo pola "tiranía do galego" debería darse conta de que o único que está en perigo é a súa saude mental por vivir perigosamente ao marxe da realidade. Primeiro, a lingua propia de Galiza é o galego como claramente indica o seu propio nome. Resulta que cando o latín empregado na Gallaecia comezou a evolucionar deu lugar ao galego e non a outra cousa. Aclarado isto cómpre dicir tamén que bilinguismo é un termo científico cun significado determinado. Só se dá unha situación de bilinguismo cando se usa de xeito común a lingua propia en todas as situacións agás naquelas nas que por imposibilidade se use a segunda lingua non orixinaria da comunidade. Así por exemplo, un habitante de Quebec é bilingue cando emprega o francés sempre agás cando se expresa en inglés porque o seu interlocutor non coñece o francés. De tal xeito empregar o galego sempre agás cando é imposible para a comunicación é unha situación de bilinguismo xa que se usa a lingua propia e ademais se coñece para empregala cando é necesario unha segunda non propia. O caso contrario de empregar sendo galego o español como lingua normal ainda coñecendo o galego non é bilinguismo senón diglosia. Se un alemán sabe falar inglés é bilingue xa que normalmente emprega o alemán sempre agás cando lle é imposible e para establecer unha comunicación ten que empregar o inglés. Os conceptos de bilinguismo e diglosia estúdanse xa en secundaria así que parece mentira que persoas como algúns concelleiros, aos que se lles supón algo de formación, non os coñezan.
Terceiro, que eu saiba só existe unha cadea de tv en galego, non existe ningún xornal diario de papel en galego, case todos os productos están etiquetados en español, o cine tamén está en español sacando dúas pelis ao ano... etc. Cal é a lingua ameazada?

Claro que eu tampouco me sorprendo demasiado da posición do PP neste asunto. Ao fin son os mesmos que tamén se meterón a historiadores copiando escritos de Pio Moa and Cia. sen ter nin idea do que estaban dicindo. Os mesmos aos que tampouco lle parece ben a retirada de símbolos franquistas... . Pero eu creo que a cuestión fundamental está en que realmente non saben que facer na oposición, máis ainda se o da piscina e o pavillón chega a bo porto como parece. Non teñen idea de que facer para visualizarse como alternativa a un goberno que pensaban que ía durar dous telediarios e entón algo hai que buscar para sair na prensa que na oposición pásase moito frío.

O trivial do PP ( eses paladíns da democracia)

Olas a tod@s:
Ainda estou coa resaca das declaracións da "gardiana das tradicións e as liberdades" cando topo na páxina dos "paladíns" un trivial irónico sobre nacionalismo, esquerda e todas as cousas que arrepían aos habitantes da "caverna celtibérica" que diría Beiras. E mira ti por onde que está cheo de falsedade, ignorancia, insultos... ; parece ser que os gardas van perdendo a careta.

No trivial ese, mediante o xogo de preguntas e respostas buscan misturar a persoeiros, políticos e organizacións con actitudes xenófobas e violentas e como premio din que van dar "unha lavadora de última xeración de memoria histórica". Aos que había que meter nunha lavadora era a máis de un o que pasa é que con tanta cotra que ten non sei eu se ían sair moi limpos. Pero voltemos ao rego, no trivial vincúlase a Castelao coa violencia armada e din del: "Alfonso Rodríguez Castelao, galleguista y demócrata de toda la vida de próxima canonización". Pero a cousa non remata con Castelao, empregan a concesión do premio Sabino Arana a Nunca Máis para vincular a esta plataforma con frases racistas (coidadosamente seleccionadas, iso si) de Sabino Arana. E así podería seguir con Pousa Antelo, o estatuto do 36 ou X.M. Beiras, pero é mellor que o vexades vos mesmos na páxina do PP.

A verdade é que teño pouco que dicir sobor de tal exercicio de incultura, manipulación e insulto, só que agora xa podemos ver ás claras a verdadeira faciana que se agocha trás a gaivota. É esta unha faciana reaccionaria, chulesca e de tamaña incultura. Ainda así vou tentar dicir algo. Primeiro dicir que empregar dese xeito a Sabino Arana sen ter en conta que é un personaxe da súa época histórica só pode ser calificado de estupidez. Sabino Arana recollía nos seus escritos teorías filosóficas e políticas moi en boga na época na que viviu e iso hai que telo en conta, do mesmo xeito que se hoxe lemos a descripción dos galaicos que fai Estrabón hai que ter en conta o seu contexto histórico e persoal. Co do estatuto do 36 xa non sei nin que dicir, non sei que o que buscan estes individuos, ¿restarlle lexitimidade ao referendum de aprobación dese estatuto?. ¿Para que?, se total despois viñeron os bárbaros e acabaron con el e con moita da xente que o elaborou?. Eses mesmos barbaros que despois impuxeron un estado totalitario a sangue e lume durante 40 anos coa colaboración do presidente de honra do seu partido, Fraga, e moitos máis que agora , "trás pasar pola lavadora", son e fan parte do PP. Non vou seguir que igual me denuncian ;)

Só me resta por dicir que agora que xa lles vimos ben a faciana xa sabemos o que hai. Isto é, unha dereita reaccionaria, chulesca e ignorante máis propia do s.XIX que da actualidade. E digo que non imos esquecer esa súa faciana, nin permitir que despois se fagan os galeguistas citando a Castelao cando xa sabemos o que pensan del e moito menos imos permitir que nos dicten aos demais o que podemos ou non pensar,facer, ler ou escribir.

Pero tamén imos facer algo, seguir denunciando esa súa faciana e seguir berrando con Castelao:
SODES UNS IMPERIALISTAS FRACASADOS. Ah, e por certo, algún aprendería moi pouco coa LOXSE pero outros ainda hoxe, sendo concelleiros, non teñen idea do que falan e de ler e escribir andan xustiños.

Deixo a nova en CHUZA para que a leades e a compartades.

Non á censura na rede! Liberdade de expresión!

Olas a tod@s:
Espértome hoxe coa nova de que Diana Otero, concelleira do PP local, volta coa teima do PP do Salnés de sileciar aos blogueiros por considerar que os comentarios que facemos son ofensivos e cobardes. Hai que recordar que o PP xa denunciou a Cousas de Ogrobe e Cousas de Cambados e que o xuíz de Cambados admitiu a trámite as denuncias. Ben, parece que isto non lles pareceu suficiente e como viron que os blogueiros, e todas as persoas que nos ledes e comentades, seguimos falando dos temas que nos parecen interesantes respecto do NOSO concello pois voltan coas ameazas.

Ate certo punto é comprensible xa que contar co goberno e acabar na oposición é cando menos complicado, máis ainda se considerabas que o goberno ía durar dous telexornais e resulta, que polo de agora, está durando bastante máis e todos sabemos que na oposición se pasa frío. Resulta ainda máis claro cando se pensa que de algo hai que falar e que se non hai un proxecto alternativo para a vila pois hai que darlle caña alguén para sair na prensa. Tocounos a nós, que lle imos facer.

Parece que o que busca esta xente é amedrentar ao persoal con propostas ademais bastante raras, pero poden mandar ao ex a negociar cos de Google a ver se lle fan caso. En realidade somos molestos por ter opinións propias e, máis ainda, por ter un lugar onde dicilas e compartilas; pero claro diso debe tratar a democracia e a liberdade. Realmente a democracia sen cidadanía crítica non pode existir, pois é a crítica un dos pilares do sistema.

Moitos políticos levan bastante mal iso de que calquera poida crear un foro na rede e exercer a súa crítica desde el xa que estabán acostumados a relacionarse só cos cidadáns de catro en catro anos e mediante os medios de comunicación " tradicionais". Destes, moitos dependeron durante os gobernos do PP da Xunta e das súas subvencións ( directas ou indirectas) para poder existir, e como todos sabemos non se soe morder a man que che dá de comer. Entón, que catro cidadáns do común escribamos na rede sobre temas locais debe molestar pero resulta que o fai porque firmamos como Escévola e non como Xan ou Pedro, non polo que escribamos ou deixemos de escribir. Curioso.

A concelleira Otero tenta amedrentar pero claro resulta que os tempos nos que outros decidían o que se lía ou non, o que se vía ou non e o que se escribía ou non, xa pasaron. A verdade é que debe ser moi triste non ter nada do que falar cando eres oposición para ter que acabar falando dos blogs. Non sei cales son as informacións que lle molestaron ( non creo que fose o video de Huckabee e Chuck Norris, ao mellor é admiradora dos dous) e a verdade é que tampouco me importa.

Gustaríame salientar as mostras de apoio recibidas en todos os blogs "sospeitosos" e noutros lugares. Onte subín a nova a CHUZA e xa ten máis de corenta votos asi como mostras de apoio. Así mesmo xa puiden ver os comentarios de apoio deixados en Cousas de Ogrobe. A todos, grazas.

Dicía Carlos Puebla nunha canción: " estaba yo en mi rincón/ preguntándome hace rato/ como es posible que al gato/ le meta miedo el ratón" e "No es miedo el que usted me da/ con su OEA y sus pamplinas/porque yo de las gallinas/me estoy riendo por aca". Creo que queda bastante claro. Só me resta por dicir que por min poden seguir coa campaña de "amedrentamento" que me dá o mesmo que vou seguir exercendo o meu dereito a expresarme e o meu dereito, e tamén obriga de cidadán, de exercer a crítica; e paréceme a min que se seguén así ainda me quedan moitos artigos máis...
PD: Aquí tedes a nova en Chuza

E tronou a santa bárbara

Olas a tod@s:
Hai que ver as voltas que da o mundo, a Condolezza Rice falando de dores de parto da historia ( a frase usada polos soviéticos para defender a violencia revolucionaria) no tema de Irak. Pero claro esto tamén é aplicable a nivel local ( a pequena escala o mundo tamén xira) co tema de Emgrobes e o CIT e o aparcadoiro. Digo isto porque non hai tantos anos un proxecto de aparcadoiro na Catorse foi desbotado con argumentos tales como que non facía tanta falta e chorradas polo estilo. E por iso falo da santa bárbara, pois ademais de ser un polvorín tamén é ese lugar do que só nos acordamos cando trona, ou sexa, rebenta.

Na recente historia meca este é un exemplo máis da falta de planificación dos gobernos locais dende a transición e, polo tanto, da total indiferencia de grande parte dos veciños perante esta falta total e absoluta da mínima planificación racional. Casos famosos e que todos coñecemos son a venda ( máis ben regalo) dos terreos de San Vicente do Mar durante a transición, as sucesivas reformas do Corgo sen saber con ningunha delas que era exactamente o que se quería facer, a falla total de parques infantís ou o polémico traslado da Casa do Mar a unha nova ubicación ( este parece que si que era un proxecto, pois buscaba conquerir a reducción nas listas de espera mediante o "mal rollo" que pode dar ir ao médico a carón dun cemiterio) e agora tamén o caso dos aparcadoiros. Disto ,non nos debemos enganar, non só os políticos teñen culpa senón que tamén a temos os cidadáns mecos que sempre andamos procurando o maior beneficio persoal a curto prazo que o ben común ao longo. De todo isto temos outra proba nese animal mitolóxico denominado PXOM que, como con outros animais mitolóxicos temos dificultade en atopalo e capturalo ou a urbanización en San Vicente famosa.

Entón, como ocorre sempre que a planificación é nula, estoura a santa bárbara e dámonos conta que o construir edificios e casas non é o único senón que hai que dotar á vila de servicios como aparcadoiros e parques. Pero claro agora podiamos dicir aquelo de "tarde piaches" xa que resulta que os terreos dos que o concello dispón para este tipo de infraestructuras son, sendo xeneroso, poucos. Ademais se resulta que algúns ate poden ser díficiles de atopar debido a que os gobernos do PP anteriores non se preocuparon nin o máis mínimo pois peor se poñen as cousas.

Como conclusión debemos tirar a importancia dun urbanismo racional, equilibrado e planificado e darnos conta de que o urbanismo non é un tema menor no que se di onde se pode construir e como senón que é un tema primordial e principal, máis nun concello de reducidas dimensións e cun gran patrimonio paisaxístico e natural que protexer. Debe ser así porque nos xogamos o futuro de novas infraestructuras necesarias no futuro pero tamén porque debemos empezar a darnos conta de que os que nos visitan ( e son a fonte de ingresos primaria da localidade) tamén o fan pola nosa paisaxe e non só para ter praias e cemento que iso xa hai noutros lugares e con máis sol.

Respecto dos comerciantes dicir que as súas organizacións sectoriais como as do sector hosteleiro, non creo que estén a cumplir cos obxectivos para as que se supón que existen. Digo isto porque o comercio local, pese a ser abundante, non deu tirado para adiante con propostas como o centro comercial aberto ou con algún tipo de actividade que aproveitando a pluralidade, dese coas sinerxias necesarias para facerlle fronte ao gran comercio. No caso dos hosteleiros isto é todavía moi claro pois eu xa coñezo máis dun socio da súa asociación sectorial que se deu de baixa ou que ainda non sabe exactamente para que serve esa organización, claro está se exceptuamos algún tipo de "fama e prestixio público" do dirixente de turno. Pero este é un tema moi amplio para tratalo só nun parrafo polo que escribirei a semana que ven sobre el.

Dúas peticións dun lector que podemos compartir

Olas a tod@s:
Hoxe vou falar sobre dúas temas diferentes que me fixo chegar un de vos ao correo deste blog. Como sempre estou encantado de que queirades participar neste proxecto que considero é de todos os que o facedes posible cos vosos comentarios, ideas e suxerencias.
O primeiro tema ten que ver coa "guerra" entre a asociación Conroibo e a Confraría. Debo advertir que este tampouco é un tema que domine e que é moi probable que cometa erros ( como tantas outras veces) polo que vos pido a vosa opinión e as vosas correccións para co diálogo poder formarnos unha mellor opinión.
Como primeiro punto quero dicir antes que tentarei alonxar este tema dos personalismos nos que se cae cando se oe falar del na rúa ou nos xornais. Parece ser que o problema está no concepto de "pesca deportiva", de se ese concepto se cumpre e de ese posible incumprimento perxudica aos profesionais do sector pesqueiro. É indubidable que a pesca deportiva é unha actividade tradicional do lecer na nosa vila, pero ao mesmo tempo
tamén é indubidable que a pesca deportiva é empregada como método para encubrir furtivismo e foino moito máis no pasado.Debo dicir que se tivese que escoller entre lecer e un sector económico como o pesqueiro xa moi danado no prano social e de rendabilidade, escollería o sector económico e non o lecer. Agora ben tampouco considero que sexa irremediable a elección xa que pode atoparse unha solución de consenso. Para isto compre evitar caer nos reproches personalistas entre as partes e tratar os temas con seriedade e non con proclamas demagóxicas nos medios. Eu creo que o primeiro punto consiste en diferenciar o lecer do que é unha profesión e unha actividade. Considero isto moi importante xa que, a miudo, non se identifica socialmente ao sector primario como actividades económicas e profesionais senón como algo que está aí para que todos rebañemos algo del. Por tanto, sendo certo que o lecer se practicou desde "tempos inmemoriais", tamén debemos diferenciar a diversión da fonte de ingresos de moitas persoas para as que o mar é o seu traballo. Só podo dar un consello, debemos educar ás persoas a respetar ao mar como ámbito de traballo duns profesionais xa se acadamos isto a pesca deportiva será iso, unha actividade de lecer que non busca a rendabilidade económica nin a venda ilegal das súas capturas polos bares e polas casas e supoño que se irá pescar polo pracer de facelo e non coa intención de pescar o mesmo ca un mariñeiro ( todos coñecemos a algún veciño que fai pesca deportiva pero para gañar cartos, facendo logo "pesca profesional"). Xa avisei que non tiña moitos coñecementos sobre o tema así que agora tócavos opinar.
O segundo tema era a miña opinión sobre A Meca e o seu caracter político. Vou facer extensible a reflexión ao PG porque me parece que teñen moitos puntos en común. O tema deste tipo de partidos en Ogrobe é xa proverbial, todos teñen algúns puntos en común: nacen sempre froito dalgún lío nos "grandes" partidos, non aclaran case nunca a filiación ideolóxica escudándose na actuación unicamente local e sorprendentemente soen insultar á política contrapoñendoa aos intereses dos veciños ( o típico de nos non facemos "política", con tono pexorativo, senón o bo para a vila ou os veciños). Xa outras veces me teño manifestado en contra deste tipo de opcións xa que son campo aberto a futuras corrupcións, líos e transfuguismo ao carecer de mecanismos de control cos que si contan os grandes partidos ( falando en claro non hai dirección nin organismo superior ao que pedir contas nin outros ámbitos electorais onde poidan ser "castigados"). Outro dos grandes problemas é que soen pecar dun excesivo localismo sendo dificil que teñan programas para niveis superiores como comarcas,deputacións... dos que dependen moitos dos ingresos e servizos dos concellos actuais así como a solución a máis dun problema. E ainda me fai desconfiar máis o feito de que carezan nominalmente de ideoloxia (na praxe isto non é posible) xa que acaban sendo amalgamas de persoas que proveñen de partidos diferentes e que na teoría ideoloxicamente non poderían estar no mesmo lugar. Isto último preocúpame porque moitas veces parece que só se busca proseguir cunha carreira política polo feito de estar en política e disfrutar pois de certo poder, fama ou calesquera outras cousas ( todos podemos poñer algún exemplo). Por exemplo o PG presentábase na vila falando de Galiza, de CiU e de nacionalismo moderado, mentres que na Coruña era "PG de La Coruña", realizaba todo en español, falaba de Galicia e da UCD. Este tipo de proxectos parécenme perversos e considero que só buscan obter poder a calquera custe e tentando enganar aos electores, porque ao fin son o que son "chiringuitos personalistas".
Espero ter cumprido coas peticións e agardo que me fagades chegar máis.